میز مذاکره
مذاکره برای تثبیت دستاوردهای میدان؟!
از روز چهلم جنگ تحمیلی سوم، بعد از آنکه به اشتباه ادعای پذیرفتن تمام شروط ایران توسط آمریکا برای پایان جنگ، منتشر شد، دو جملهٔ بر سر زبانها افتاد:
۱. با آمریکا مذاکره میکنیم برای تثبیت دستاوردهای میدان
۲. چون ایران در موقعیت قدرت است و دست برتر را دارد، این مذاکره با آمریکا با مذاکرات قبلی متفاوت است.
الف: مذاکره مساوی با دیپلماسی نیست. بلکه یکی از ابزارهای دیپلماسی، مذاکره است.
ب: مذاکره، معامله است، بده و بستان است، صرفا یک گفتگوی سادهٔ بیمعنایِ بینتیجه نیست.
ج. مذاکره در صورت عدم اعتماد طرفین به یکدیگر، حماقت است.
د: بر اساس تجربه، آمریکا غیرقابل اعتماد، خائن، دروغگو، دشمن و بیشرف است.
ه: آنچه در سالهای گذشته، رهبر شهید در مورد ممنوعیت مذاکره میفرمود، مربوط به آمریکا بود، نه سایر کشورها.
با توجه به این ۵ نکته و البته بر اساس تجربهٔ تلخ و مکرر مذاکرات و تفاهمنامهٔ اسلامآباد، کدام یک از دستاوردهای میدان، با مذاکره تثبیت شد؟ مهمترین دستاورد میدان، شکست نظامی آمریکا و بیآبرو کردنش در جهان بود. اینکه در میدان اتفاق افتاد، ارتباطش با مذاکراتِ بینتیجه چه بود؟
علاوه بر اینکه قدرت میدانی ایران، چه تفاوتی در مذاکره با آمریکا و نتیجهٔ آن ایجاد کرد؟ اینکه ایران بر آمریکا پیروز شد، نتیجهٔ میدان و خیابان بود و در نتیجهٔ مذاکرات هم هیچ اثری نگذاشت!
@fakhrian_ir